98 - از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « چهار چيز است كه در هر كسى باشد اسلام او كامل است و به وسيلهء ايمانش يارى مىشود ، گناهش پاك و به ديدار خداوند رود ، در حالى كه از او راضى است و اگر از سر تا پايش گناه باشد خداوند آنها را بريزد . آنها عبارتند از : وفاى به عهدى كه انسان با خدا مىبندد و راستى و صداقت با مردم ، و شرم و حيا از آنچه نزد خدا و خلق زشت مىنمايد و خوش خلقى با خانواده و مردم . و چهار چيز است كه در هر كس از مؤمنان باشد خداوند او را در بالاترين درجات بهشت در غرفه‌اى فوق غرفهء ديگر در جايگاه شرافت كامل جاى دهد : آن كه يتيمى را پناه دهد و به خوبى از او پذيرايى كند و چون پدر مهربانى براى او باشد . و آن كس كه به ناتوانى رحم كند و او را يارى نمايد و كفايتش كند . و آن كس كه هزينهء پدر و مادرش را بدهد و به آنان به نرمى و نيكى رفتار كند و آنها را غمگين نسازد . و آن كس كه با خدمتكارش بدخلقى و ناسازگارى نكند و او را در كارهايش كمك كند و نسبت به وظايف او اگر طاقتش را ندارد مجبور نكند . » . « 1 » 99 - از سعدبن طريف نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « با زبانت در برابر شخص منافق مدارا كن ولى مهر و محبّت خود را در برابر مؤمن خالص گردان و اگر يك نفر يهودى با تو هم‌نشين شد با وى به خوبى مجالست كن ! » . « 2 »

--> ( 1 ) - امالى مفيد : ص 107 . ( 2 ) - همان : ص 117 .